Bonusles 1.2 | Hoe weet je of je honger hebt?

Bonus

Hoe weet je of je honger hebt?

Eigenlijk is het antwoord daarop heel eenvoudig: 
 
Als je twijfelt over of je honger hebt, dan heb je het niet.
 
Dat is een beetje een bold statement in de categorie van de bekende uitspraak van Kate Moss: ‘Nothing tastes as good as being skinny feels’. 😳
 
Ik realiseer me dat mijn uitspraak dieet-denken in de hand kan werken. Dat is niet de bedoeling dus wees je ervan bewust als dat gebeurt.
 
 
Maar waarom is honger soms zo lastig te herkennen?
 
 
Om 2 redenen:
 
1: Omdat het in contact zijn met je lichaam je eigenlijk wordt afgeleerd.
Als heel klein meisje was je nog volledig ‘in tune’ met je lichaam. Als je druk aan het spelen was, dan was je helemaal niet met eten bezig. Een klein beetje honger? Niets aan de hand. Maar begon je buikje te rammelen? Mamaaaa….!
 
Gedrag dat je vast herkent als je kinderen hebt 😉
 

Doordat we moesten eten van onze ouders (uit de beste bedoelingen) toen we heel klein waren, omdat we ons bord leeg moesten eten en bijvoorbeeld in het ritme van school en later werk mee moesten, is voor veel mensen het antwoord op ‘zullen we gaan eten?: hoe laat is het?

 
Uiteraard heeft dit ook een super praktische kant, maar het maakt wel dat je de connectie met je lijf en je hongergevoel ergens bent kwijtgeraakt.
 
Als je daarbovenop veel gedieet of getrackt hebt en gegeten hebt omdat het volgens je menu, schema of app moest, dan helpt dat natuurlijk ook niet mee. #understatement
 
 
2: Omdat de tekenen van honger per persoon en per moment anders kunnen zijn.
 
Een aantal veel voorkomende voorbeelden zijn:
  • Een ‘rammelende’ maag
  • Chagrijnig of geïrriteerd raken (Hangry)
  • Je flauw of moe voelen
  • Je niet kunnen concentreren
  • Ineens aan eten moeten denken (ik hoor je denken, dat doe ik nu ook, maar dit is anders en ga je later echt herkennen)
  • Hoofdpijn
  • Een onprettig tot pijnlijk gevoel in je maag
 
Ok, leuk Lau, nu weet ik waarom, maar hoe kom ik erachter hoe het voor mij zit? Ik hoor het je denken 😉
 
Simpelweg door het uit te proberen.
 
Als je dat spannend vindt, omdat je nare ervaring hebt met honger, zorg dan dat je iets lekkers te eten bij je hebt dat je snel kan pakken en wacht tot je zeker weet: ja ok, nu geeft mij lijf wel echt aan dat ik eten nodig heb.
 
Het kan dus zomaar zijn dat dat echt veel langer duurt dan je denkt. Dat is ok, je valt niet zomaar ineens om, je bent jezelf niet aan het uithongeren. Geen paniek.
 
 
Zodra je lichaam erom vraagt, ga jij iets eten.
 
Ik herhaal:
 
Zodra je lichaam erom vraagt, ga jij iets eten.
 
 
Rode draad in het programma is dat je goed voor jezelf zorgt. #zelfliefde
 
Goed voor jezelf zorgen betekent niet jezelf uithongeren, maar ook zeker niet allemaal eten in je lijf stoppen terwijl het daar niet om heeft gevraagd.
 
 

Kortom: oefen hiermee. Durf je een beetje honger te voelen? Of merk je dat je vanuit je hoofd in een soort paniek schiet? Dat is helemaal ok. Het doel is niet om alles in 1 x goed te doen, maar om te observeren!

Heb een beetje lol met dat brein van je! 

Ik zie je in de volgende module.

 
💁🏼‍♀️
 

IN AANVULLING OP BOVENSTAANDE:

 

Hoe weet ik (Laura) dat ik honger heb?

’s Morgens gaat mijn maag uiteindelijk wel rammelen, dat is de ene keer al vrij snel na het opstaan en soms pas 3 uur later.

 

‘s Middags is het vaak dat ik ineens de hele tijd aan eten denk en wat ik allemaal zou kunnen nemen en dan ga watertanden.

 

‘s Avonds heb ik vaak echt goed trek en ik zorg er persoonlijk vaak voor dat mijn eten zo min mogelijk tijd kost om klaar te maken of alleen opgewarmd hoeft te worden.

 

Mijn werkdag eindigt vaak rond half 7 en omdat ik (heel vroeg opsta) wil ik liefst niet te laat eten. Ik waak er wel voor, dat als ik nog moet koken, ik niet al tussendoor van alles eet waardoor ik eigenlijk geen trek meer heb als ik uiteindelijk aan die maaltijd begin.

 

Mocht je dit herkennen en je vindt het lastig om niet al te snacken, kijk dan eens naar wat je denkt. Dat ‘oeh, ik moet nu echt iets eten!’ komt dat uit je lichaam vandaan en kun je echt niet wachten tot die maaltijd klaar is? Of is het je brein die (door je ‘dieetgeschiedenis’) een beetje een paniekreactie heeft?

 

 

 Het kan dus ook per keer weer anders zijn.

 

Er is geen goed of fout. Iedereen is anders.

Probeer het uit, observeer en test en stuur bij!